Ferilskrá
Eða kannski ferilfærsla frekar, í nokkrum þáttum.
Athugið að þessi færsla er skólaverkefni
Ég hef þessa ferilfærslu á því að kynna mig í stuttu máli. Það mark hef ég sett mér að hafa þetta stutta mál stutt í raun og veru en orð Blaises Pascal óma mér í eyrum í þessum skrifuðu vegna þess ég efast stórlega um að ég muni hafa le loisir de la faire plus courte1 svo ég tilgerðarmaxxi. Það sem ég vil að komi fram í þessum kynningarþætti ferilfærslunnar er eftirfarandi: helstu hugðarefni mín, áherslur í lífi og listum og sýn mín á sviðslistir.
Ég bý við þann mikla munað að hugðarefni mín má þjappa saman og eima í eitt, stakt orð: fólk. Allt fólk í raun og sumt. Fólk sem álitið er gott og fólk sem álitið er illt. Ég trúi því heitt og einlæglega að allt fólk sé botnlaus brunnur. Allt fólk, hvenær sem það mun hafa verið uppi og hvað svo sem það mun hafa gert, eiga skilinn kærleika, virðingu og bræðralag, og ég álít það mitt hlutverk að kynnast því, læra um það og miðla sögum þeirra með forvitni og einlægni að leiðarljósi. Kærleikurinn er að mínu mati bæði yfirskilvitlegt og frumstætt hreyfiafl, það eina sem er óhlutbundið gott. Manneskjum ber að mæta því samkvæmt með forvitni, auðmýkt og ást. Á þessari öld öfga, vantrúar og vonleysis er þetta róttæk staðhæfing.
Ég lít svo á að hlutverk sviðslista sé að tendra þessa forvitni í garð náungans, særa samúð fram úr iðrum okkar allra sem fæst hvergi jafnhrá en með sambandi flytjanda og áhorfanda. Á herðum sviðshöfundarins hvílir því þung byrði. Það er á hans ábyrgð að velja efni, kynnast því innilega og miðla því áfram. Hvert eitt þessara liða í ferlinu felur í sér hættuna á krákustígum, ógöngum og sjálfheldu en í leiðinni áskorun. Mig langar að fjalla um þá sem fá ekki að segja sögu sína eða eiga sér ekki málsvara, hvað svo sem því veldur.
Skáldskapur í bundnu og óbundnu máli
Fáein ljóð og sögur sem ég hef valið úr safni mínu.
Landneminn
Þessi saga birtist í 7. árgangi Leirburðar tímarits bókmenntafræðinema við Háskóla Íslands vorið 2026.
Síðbúið svar
Anna Akhmatóva (1889–1966) var einhver merkilegasta skáldkona Rússlands og Sovétríkjanna á fyrri hluta síðustu aldar. Ljóð hennar voru meitluð og fáguð og áttu litla samleið með byltingarandanum sem sveif yfir vötnum. Í stefnuyfirlýsingu akmeismans svokallaða (listastefnan sem hún hefur verið kennd vi…
Frétta- og fræðimennska
Syrpa af greinum sem ég hef skrifað og ég tel að endurspegli hugðarefni mín og áhugamál. Samhliða greinaskrifum og viðtölum hef ég einnig fengist við gerð frétta í útvarpi á Bylgjunni og í sjónvarpi á Sýn.
Trúboð, leirhnoð og einhverfan sem fékk ekki að njóta sín
Það að kalla löngu látinn mann hinn einhverfasta sinnar stéttar í sögu lands og þjóðar virkar líklega frekar yfirdrifið fyrir mörgum ykkar en þessi grein …
Þegar 89 Grænlendingar rúntuðu um Eyrina
Á helgarvakt í aðdraganda sveitarstjórnarkosninga skrunar blaðamaður óspart á Facebook. Maður er jú orðinn vinur flestallra Íslendinga á þeim miðli og svo er maður hluti af öllum hópum sem hægt er að gera sér í hugarlund um. Það var nú um helgina, í leit að framboðstilkynningum og mögulegum
„Maður getur þakkað íslenskum bókmenntum fyrir H.C. Andersen“
Einhverfir kaþólikkar um allan heim heita Þorlákur
Tungumál berst fyrir tilvist sinni í skógum Svíþjóðar
Leikhús
Reynsla mín af eiginlegum sviðslistum felst aðallega í menntaskólaleikhúsi, þjálfun í ræðumennsku og aðstoð við uppsetningar innan veggja Listaháskólans. Ég vænti þess þó og vonast til að hún eigi eftir að verða umfangsmeiri á næstu árum.
Ég aðstoðaði Jón Ólaf Hannesson (Jónsa) við uppsetningu útskriftarverks hans af sviðshöfundabraut sem hét Ívansi og byggði á Vanja frænda eftir Anton Tjekhov.
Ég aðstoðaði Benjamín Kristján Jónsson við útskriftarverk sitt Elysium árið 2023.
Myndbandagerð
Ég hef einnig fengist við gerð myndbandsefnis til fræðslu og skemmtunar og langar að bæta hæfni mína á því sviði.
Hér á botni síðunnar læt ég svo til gamans fylgja myndband sem ég fékk tökumann á Kringvarpi Færeyka taka af mér í pontu Mette Frederiksen í Stokkastofunni á Þinganesi.
Pascal, Blaise. Seizième lettre aux révérends pères jésuites. 4. desember 1656.